puby artystyczne

Puby Artysytczne

SZYBKIE HUJKI, SZYBKIE PIPKI i inne wczesne filmy 2010-02-10 grupy ~Ł~ód~ź Kaliska w Krakowie! 16 luty, godz. 21.00 Klub ~Ł~ód~ź Kaliska, Krak~ów, ul. Floriańska 15 W programie wieczoru zaplanowano pokaz filmów: Ćwiczenia wyzwalające Marka Janiaka (1982 – 1986, 10 min.), Movie picture of Łódź Kaliska (1982, 22:45 min.), I was Mona Lisa (1982, 2:00 min.) z udziałem Marcela Duchampa, Tutaj wolno palić (1982, 1min.), Szybkie pipki (1982, 1:15 min.), La Strico (1989, 1:54 min.) Ślepcy (1989, 1:40 min.), Siostry (1989, 1:29 min.), Freinheit, nein, danke (1989, 1:36 min) Początek projekcji o godz. 21.00 Klub Łódź Kaliska w Krakowie, ul. Floriańska 15, tel. 12 / 422 70 42 klub.krakow@lodzkaliska.pl Filmy Łodzi Kaliskiej z lat 1980-1982 stworzone zostały na zasadzie collage powstałego z dwóch elementów, czyli prowokowanego specjalnie dla kamery zachowania, a następnie montażu zarejestrowanych obrazów według zupełnie dowolnego klucza, często nie mającego związku z chronologią ich powstawania. W trakcie prac montażowych w pracowni Łódzkiej Szkoły Filmowej artyści wymyślali przewrotne tytuły, tworzyli sztuczne fabuły, mylili tropy. Przez dynamiczny montaż przetasowano fragmenty o charakterze dokumentalnym ze scenami filmowych performance. W Movie picture np. w celu dodatkowego wprowadzenia widza w błąd, przed dokumentalnymi sekwencjami umieszczono tablicę z mylną informacją Performance for film oraz nielogicznymi numerami. Zdaniem Józefa Robakowskiego filmy Łodzi Kaliskiej „to atak na pruderię i mentalność snobów. Bawią się oni w kino jak chcą. Rozluźniając jego strukturę pod każdym względem, to apel o „luz” dla filmujących i filmowanych…”. Ostanie cztery filmy pochodzą z drugiego, postmodernistycznego, okresu działalności grupy. Wobec stwierdzenia, że wszystko już było w Muzeum Łodzi Kaliskiej podjęło nurt odwołujący się do różnorodnego w formie nawiązywania czy pastiszowania najsłynniejszych dzieł sztuki z zakresu malarstwa. Wśród obrazów rewykonanych przed kamerą według Łodzi Kalskiej znalazły się m.in.: La strico (Narodziny Wenus), Der Blindensturz (Ślepcy), Sisters (Siostry), Freiheit, nein danke (Wolność wiodąca Lud na barykady). Tytuły artyści traktowali dosłownie jako pretekst do włączenia kamery i zaimprowizowania dzieła. Podczas realizacji dominowała zasada wielokrotnych powtórzeń. Zrezygnowano z wyboru jednego ujęcia na rzecz ciągłego opracowywania kolejnych wersji. Przypadkowe zaniedbania np. niski klucz oświetleniowy, niechlujność kadrów nie były weryfikowane przez artystów. Grupa demonstrowała niechęć do podejmowania jakichkolwiek zabiegów „upiększających” nad filmem. Improwizacja i samodestruowanie przyjętych wcześniej założeń podczas kręcenia filmu staje się składnikiem „recepty na film” Łodzi Kaliskiej”. Członkowie Łodzi Kaliskiej osiągnęli ogromną świadomość własnego wyglądu przed kamerą i nauczyli się ją świadomie wykorzystywać. Przypadkowe, głupkowate czasem zachowania, niby-gesty, wypadanie z kadru, czy teatralne ukłony należały do sposobów wyrażenia przed kamerą własnej estetyki. za: Marta Pierzchała, „Strategie awangardowe w wybranych filmach grupy artystycznej Łódź Kaliska”. Kolejowy Klub Filmowy przy klubie Łódź Kaliska w Krakowie celem edukowania społeczeństwa zaprasza w każdy przedostatni wtorek miesiąca na filmy grupy Łódź Kaliska. Następny, trzeci wieczór: 23 marzec 2010 r. Cóż arystokracie po małym fiacie i inne filmy Adama Rzepeckiego Ogłoszenia artystów >>